Εθνοκεντρικό πιπεράτο του Γιώργου Πιπερόπουλου
Ήμουν περαστικός, σταμάτησα να πω μια καλημέρα στον φίλο μου Ηλία, αλλά είδα ότι αυτός και 3 γειτόνισσές κυρίες είχαν συζήτηση στα Αγγλικά με μια ευτραφή κυρία, το σύζυγο και τα δυο παιδάκια τους και κοντοστάθηκα χωρίς να συμμετέχω…
Διαπίστωσα ότι προσπαθούσαν να βοηθήσουν τους ξένους τουρίστες να εντοπίσουν ένα κατάστημα της γειτονιά μας…Μόλις τέλειωσε η ενημέρωση των τουριστών στην Αγγλική γλώσσα είπα την καλημέρα μου με χαμόγελο στον Ηλία και τις γειτόνισσες και συνέχισα την πορεία μου.
Η έκπληξή μου και μαζί ο θυμός και η πίκρα μου ήταν ότι καθώς επέστρεφα σπίτι μου με φώναξε ο Ηλίας: κ. Γιώργο έλα να σου πω τι πάθαμε… Τον πλησίασα και εκείνος, που πάντα χαμογελάει, χωρίς χαμόγελο μου είπε: Θυμάσαι την οικογένεια τουριστών που βοηθήσαμε να βρούνε το μαγαζί που έψαχναν;
.jpg)



































.jpg)